อัพซะหน่อย ก่อนที่มันจะเน่า

มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน
ตั้งแต่ น้องแขนหัก ขโมยขึ้นบ้าน
เรียกว่าซวยซ้ำ ซวยซ้อนกันเลยทีเดียว

พ่อมาปลุกกลางดึก ตอนนั้นก็เที่ยงคืนเข้าไปละ
แค่ได้ยินเสียงพ่อ ปลุกกลางดึกก็ใจเสียละ
ต้องมีอารายแน่ๆ
"น้องแขนหัก พาน้องไปโรงบาลหน่อย"
ไปดูน้อง ก็เห็นแขนมันปูดโปนออกมา
เหมือนกระดูกแทบจะทิ่มทะลุเนื้อ
ถามมันว่าไปทำไรมา ก็บอกว่าหกล้ม
หกล้มอีท่าไหนวะเนี่ยแขนหัก

ก็รีบพอน้องไปโรงบาล แต่แม่บอกให้ไปพระมงกุฏ
เพราะมีบัตรทองอยู่ หาบัตรกันทั่วบ้านหาไม่เจอ
เราไม่ค่อยสนับสนุนเรื่องบัตรทอง กะ 30 บาทเท่าไหร่
เราว่ามันรักษาไม่ค่อยดีอ่ะ ดูเหมือนแบ่งคนไข้คนละเกรด

ก็เลยจะพาน้องไปเปาโล แต่แม่ดันไปด้วยซะนี่
ก็เลยต้องไปพระมงกุฏตามระเบียบ

พอไปหาหมอ หมอดันกลับบอกว่าไม่รู้ว่าหักรึป่าว
พรุ่งนี้ค่อยมาดูใหม่
อ้าว เป็นหมอป่าววะเนี่ย อ่านฟิล์มx-ray ไม่ออก รึว่าง่วงวะ
แถมตอนที่ตรวจน้องเราอยู่ก็ดูฟิล์มหมุนไปหมุนมา
อยู่หลายรอบ แล้วก็ขอไปดูคนไข้คนอื่นก่อน
ทั้งที่ยังตรวจน้องเราไม่เสร็จ
พอกลับมาตรวจ แม่งดันบอกว่าไม่รู้หักรึป่าว

กว่าจะออกจากโรงบาล ก็เกือบตี 2
เราเลยบอกแม่พาน้องไปเอกชนเลย
หมอแบบนี้ไม่เอาด้วยหรอก
นี่ถ้าอาการหนักมา คนไข้ไม่ตายแล้วรึป่านนี้
แต่คนเป็นแม่อ่ะนะ ต้องประหยัดไว้ก่อน
รุ่งเช้าเลยต้องไปหาใหม่
ได้คำตอบ เส้นเอ็นฉีก กระดูกแตก
เข้าเฝือกไปตามระเบียบ

วันต่อมา
ตี 3 พ่อมาเคาะเรียกอีกละ
ใจไม่ค่อยดีเลย
พ่อบอกว่าขโมยขึ้นบ้าน
ถามว่าเราได้ยินเสียงไรป่าว
ป่าวอ่ะ หลับอุตุเลยวันนั้น

แถมแม่บอกว่าน้องหูแว่วไปเองป่าว ฝันไปป่าว
(คิดได้งัยว่าแม่ช้าน)

ขโมยมาเคาะหน้าต่างห้องน้องชาย
เพราะมันเข้าไม่ได้ ติดเหล็กดัด
เนื่องจากหลังบ้านเราติดกับ
กำแพงร้านอาหาร
ซึ่งกำแพงมันก็สูงนะ เท่าบ้านชั้นครึ่งอ่ะ
ขโมยมันเดินมาตามกำแพงร้านอาหาร
แล้วมันจะปีนเข้าบ้านเรา
แต่เข้าไม่ได้ เลยมาเคาะเรียกน้อง
โถ่เอ๊ย จะเป็นโจรยังโง่อีก

มันเมามาด้วย แถมขู่ว่ามีปืนอีกตะหาก
โถ น่าจะตกกำแพงตายนะมันเนี่ย

ให้ส่งมือถือกะทองมาให้มัน
เรื่องไรจะให้
น้องไม่กลัวหรอก ก็เลยคว้ามีดสปาต้ามาขู่มัน
แค่นี้มันก็เปิดละ ก็เลยตื่นกันทั้งบ้าน
ไม่หลับไม่นอน

หลังจากวันนั้นก็นอนไม่ได้ไปอีกหลายคืน
จะผวาตื่นทุกทีที่มีเสียงก๊อกแก๊ก
มันหลอนจิงๆนะ พอมีอารายแว๊บที่หน้าต่างก็กลัวขึ้นมาเลย
กลัวว่าจะมีคนมาเรียกตอนดึกๆอีก
ไม่อยากให้มีเรื่องร้ายๆเกิดขึ้นอีก

ไปตัดแว่นมาใหม่ หมดตูดเลย
นี่ขนาดสั้นแค่ 50 เองนะเนี่ย
อยากเลือกเลนส์ซะหะรูหะรา
มันเป็นเลนส์ตัดรังสีจากคอมอ่ะ
แล้วเวลาออกแดด เลนส์มันก็จะเปลี่ยน
เป็นสีเทา เหมือนแว่นกันแดด
แรดอีกละเรา แต่ไม่เป็นไร ค่าเลนส์ที่รักเบิกได้
กรอบก็ล่อซะไฮโซ kipling เชียวนะยะ

ใส่แว่นก็น่ารักไปอีกแบบ โฮะ โฮะ

วันนี้พอกลับเข้าบ้านมา เห็นผู้หญิงคนนึง นั่งกินข้าวอยู่
ครายวะ ไม่คุ้น แอบเดินเข้าไปดู
อ่อ แฟนน้องนี่เอง เราก็เลยรีบหนีขึ้นบ้าน
ในใจก็ภาวนา ว่า เมื่อไหร่มันจะกินข้าวกันเสร็จ
" หิ ว ข้ า ว โ ว้ ย ย ย ย...."

นิสัยไม่ดี จิงๆ แต่มันทำใจไม่ได้อ่ะ
ก็ไม่ค่อยสนิทกะน้องด้วย
เลยไม่ค่อยอยากสุงสิงกะแฟนมัน
ก็รู้อ่ะนะ ว่าควรจาเข้าไปทักทายซะหน่อย
ก็เคยเจอกันครั้งนึงละ แต่ก็ไม่อยากคุยด้วย

แต่พอกลับมานึกถึงตัวเอง
ถ้าเป็นเรา มาบ้านแฟน แล้วเค้าไม่ต้อนรับ
แบบที่เรากำลังทำอยู่นี่ล่ะ จารู้สึกยังงัย
ด้วยสำนึกดีที่มีอยู่ ก็เลยลงไปโชว์ตัวซะหน่อย

เดินผ่าน น้องเค้าก็ยกมือไหว้ ก็เท่านั้น
มันกินข้าวเสร็จพอดี เหอๆ ได้กินข้าวแร้วเว้ย....

เคยได้ยิน " ซิ ม ข อ ง เ ร า " กันป่ะ
โปรโมชั่นใหม่ของ DTAC อ่ะ
อ้วนอยากให้เปลี่ยนมาใช้อันนี้อ่ะ
แต่ดูโปรโมชั่นแล้วก็ยังลังเลอยู่ดี
ที่เราใช้อยู่ นาทีแรก 5 บาท นาทีต่อไป 25 สตางค์อ่ะ

"ซิมของเรา...ซิมใหม่จากแฮปปี้
ที่สานสัมพันธ์ของคนสองคนให้เป็นหนึ่งเดียว"

เติมเต็มความหมายของคำว่า "มิตรภาพ" ให้ผูกพันกันมากยิ่งขึ้น
(ลอกมาทั้งดุ้น อิอิ)

- ซิมคู่ เบอร์เรียงติดกัน
- โทรหากันฟรี ทุกวัน ตลอด 24 ชั่วโมง
- รับค่าโทฟรีเมื่อเบอคู่ของเราเติมเงิน
เติม 100 รับค่าโทฟรีเพิ่ม 10 บาท
เติม 200 รับค่าโทฟรีเพิ่ม 30 บาท
โทหาเบออื่น 2 นาทีแรก นาทีละ 3 บาท
นาทีต่อไปนาทีละ 1 บาท คิดค่าโทเป็นนาที

โปรโมชั่นนี้ ถึง สิ้นปีนี้

มันจาคุ้มมั้ยวะเนี่ย !!!!!

พักนี้ สายตาเริ่มแย่ แย่ถึงแย่ที่สุด
แต่ก่อนสายตาจะดีมาก ไกลๆ ก็ยังมองชัด
เมื่อวานไปเดินห้าง โอ้โห ใกล้ๆ ยังมองไม่ชัด
แย่แล้วเรา ต้องรีบบำรุงเป็นการด่วน
สงสัยทำงานอยู่กะคอมมากเกินไปอ่ะ

สงสัยต้องดื่มวีต้าพรุนก่อนนอน บำรุงสายตา
เผื่อจะสวยขึ้นกะเค้าบ้าง โฮะ โฮะ โฮะ

วันนี้อ้วนบ่นเจ็บหน้าอกอีกแล้ว
บอกว่าเจ็บแปล๊บๆ หายใจขัดๆ
จาเป็นอารายมั๊ยว๊า
บอกว่า ตัวร้อน เหมือนจาเป็นไข้ด้วย
วันนี้ก็จามตลอดเลย ฮัดจิ้ววว...

อย่าเพิ่งรีบเป็นอารายไปนะ หนี้ยังมีอีกเยอะ
อยู่ช่วยกันใช้หนี้ก่อน อิอิ

เป็นห่วงอ้วนนะ ดูแลสุขภาพดีดีนะเราอ่ะ
อ้วนขึ้น ๆ แต่ไม่ยอมออกกำลังกาย
เหล้า บุหรี่ ก็ลดๆ ลงบ้างนะ
ตอนนอนก็ห่มผ้าหนาๆนะจ๊ะที่รัก
::+:: เ ค้ า เ ป็ น ห่ ว ง ::+::

ปล. ช่วงนี้ฝนตกบ่อย ดูแลตัวเองกันด้วยนะจ๊ะ

ย้ายบ้านใหม่มาอยู่ Exteen
หลังจากเขียน Diary Online มาก็หลายเว็บ
คราวนี้คงสิงสถิตย์อยู่ที่นี่แล้วล่ะ
เพราะเพื่อนๆก็อยู่เวบนี้กันหมด

เมื่อวานไปหัวหินกับเพื่อนๆ มา
ทริปนี้ได้บรรยากาศมากๆ ก็เพราะไปรถไฟอ่ะ
มันเป็นทริปของการรถไฟ เป็นแบบไปเช้าเย็นกลับ
100 เดียวเอง ครายอยากสบายไปตู้แอร์ก็ 200
ออกจากหัวลำโพง 6.30 ตั้งนาฬิกาไว้ ตี 5 ไม่ปลุกซะงั้น
ดีนะมีก๊อก 2 เพื่อนโทมาปลุก แต่ก็ตี 5 ครึ่งละ
กว่าจะออกจากบ้าน 6 โมง เอางัยดีหว่า จาไปทันมั้ยเนี่ยตู
แท็กซี่กู้ชีวิต ประมาณ 17 นาทีถึง

จองตั๋วไว้ 4 ใบ ไอ้เพื่อนตัวดี เบี้ยวไป 1
อ้าว ซวยล่ะสิ ตั๋วก็จ่ายตังไปละ โทไปเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมรับ
ก็ไม่เป็นไร ไปกัน 3 คนก็ได้

8 โมงกว่าๆ จอดแวะนครปฐม ไหว้พระปฐมเจดีย์
เอาฤกษ์เอาชัยกันหน่อย
ลงจากรถไฟได้ ก็โบก 3 ล้อถีบกันเลยทีเดียว
เบียดกันอยู่ 3 ชีวิต สงสารลุงคนขับจัง
ตัวก็ไม่ใช่เบาๆกัน ลุงก็แก่แล้วด้วย

ปั่นมาไม่เท่าไหร่ก็ถึงพระปฐมเจดีย์
หันมาดู....ไม่ได้ไกลเล๊ย
ชาวบ้านเค้าเดินกันเป็นแถว เสล่อจิงๆ
ก็คนละ 10 บาท เอาวะ ค่าเหนื่อยลุง

(รูปแรกของวันนั้น สังเกตได้ ว่าหน้าตายังไม่ตื่น)

ออกจากนครปฐมก็ยิงยาวถึงหัวหิน
อ่อ ลืมบอก ทริปนี้สุดสายที่สวนสนประดิพัทธ์
ดีอย่างนะ รถไฟแบบนี้ ไม่มีแม่ค้าหิ้วไก่ หิ้วน้ำ
มาโวยวายให้กวนใจ มีแต่พนักงานรถไฟ อ้วนๆ คนนึง
ที่คอยเดินขายน้ำ ข้าว

10.45 ถึงสวนสน ซัดข้าวก่อนเลยแบบว่าหิวมั่กๆ
แต่ขอโทษ ไม่อาหร่อยเลยว่ะ แต่ก็ทนกิน (กันตาย)
กินเสร็จ ก็ออกไปชักภาพ กันริมทางรถไฟ

(รูปนี้แรด ทีเดียวเชียว)

จากนั้นก็หารถไปเที่ยวเขาตะเกียบ
ต้องนั่งรถ 2 แถว 2 ต่ออ่ะต่อแรกก็นั่งรถสองแถวส้มมาลงหน้าห้าง
Hua Hin Market Village ห้างสวยทีเดียว
น่าจะเพิ่งสร้างเสร็จอ่ะ มีทั้ง Lotus HomePro Major
ครบวงจรทีเดียว

แล้วต้องข้ามถนนมาขึ้นรถเขียวเพื่อไปเขาตะเกียบอีก
รถมันอดแค่ข้างล่างแต่ถ้าจาขึ้นเขาคิดคนละ 30 บาท
ก็ยอมอ่ะนะ ขี้เกียจเดิน อากาศก็โคตรร้อน
รวมค่ารถ 2 ต่อก็คนละ 45 บาท

พอมาถึง ก็ไหว้พระ โพสท่ากันอีกแล้วครับท่าน
วิวข้างบนสวยมากเลยนะ
ตอนจะกลับ ก็จ้างรถสองแถวให้ไปส่งที่หาด

(วิว หัวหิน บนเขาตะเกียบ)

(รูป แรดๆ อีกรูป สังเกตจากท่าที่โพส เพื่อนนี่ ยืนกันเรียบร้อยมาก)

ตอนแรก คิด 150 โหแพงว่ะ ส่งเพื่อนไปเจรจา
เหลือ 120 รถแม่งมาทางลัด เลียบหาดมา แป๊บเดียวถึง
ทั้งๆ ที่ตอนแรก นั่งรถ มาครึ่งชั่วโมง
โอ้แม่เจ้า นี่ 15 นาทียังไม่ถึง
120 ก็แพงไปละ ส่งหน้าม้าคนเดิม ต่อลุงเหลือ 100 เดียว
มาถึงหาดละ ก็ไม่คิดจะเล่นน้ำกันอีก

โอ้โห วิญญาณนางแบบเข้าสิง
ถ่ายรูปกันเป็นว่าเล่น

จะเห็นว่า มุมเดียวกันเป๊ะ เพราะเราทำเครื่องหมายไว้ละ
เหอๆ ต้องมุมนี้เท่านั้น

< 2 สาวโสด กับ 1 สาว (แอ๊บโสด)อารมณ์เปลี่ยวกันเหลือเกิ๊น >

3 โมงครึ่งรถไฟมารับกลับกรุงเทพ
ก่อนหน้านี้ หิวข้าวอีกแล้ว แต่ไม่ขอไปร้านเดิม
มาคราวนี้ อาหารทะเลก็ไม่ได้กิน เน้นส้มตำ

ตอนนั่งรถไฟกลับ โอ้แม่เจ้า พนักงานรถไฟคนเดิม
ถือของฝาก ขนมหม้อแกงมาขาย นี่กะทำครบวงจรกันเลยทีเดียว
นั่งมาซักพักก็หิวอีกแว้ว อ๊ะ ได้ยินเสียงแว่วๆ
ก๋วยเตี๋ยวผัด โชคดีแล้วเรา ห่อ 5 บาทเองอ่ะ
รสชาติก็พอกินได้ กินกันตาย

(โฉมหน้าก๋วยเตี๋ยวผัด ห่อละ 5 บาท)

สถานีหัวหิน มีคนนึงขึ้นมาแต่งตัวเป็นพระจีน
ถือกระดาษใบนึง แล้วก็ชี้ๆ ถามคนไปทั่ว ไม่รู้พูดไทยได้ป่าว
ตั๋วก็ไม่มีนะ

แล้วทีนี้เค้าไปแย่งที่เด็กคนนึง
พอพนักงานอ้วนคนนั้นเดินมา เด็กคนนั้นก็เลยบอกพนักงาน
พนักงานก็เลยถามว่ามีตั๋วป่าว
เค้าบอกว่าถามนายสถานีแล้วเค้าบอกให้ขึ้นมาได้เลย
พนักงานก็จาไล่ลง แต่โดนสายตาแห่งความสงสารของคนนับสิบ
ก็เลยให้นั่งที่ที่มันว่าง

พอถึงหัวลำโพง ตอน 2 ทุ่มครึ่งขอโทษไอ้พระจีน
มันก็เปลี่ยนเป็นเสื้อกล้าม กางเกงขาสั้น
เดินออกจากหัวลำโพงไปอย่างสบายใจ
นั่งรถฟรีไปตามระเบียบ เลวจิงๆ

เที่ยวครั้งนี้สนุกทีเดียว หลังจาก ไม่ได้ไปตจว.
กับเพื่อนมานานนับปี นึกถึงความรู้สึกเก่าๆ
ชอบๆ ทำให้เราลืมเรื่องที่ไม่สบายใจ ช่วยได้เยอะจิงๆ